Artikelen door Michel de Hond

, ,

Als tot ziens de lading niet dekt

Sinds mijn moeder is overleden ben ik bewuster bezig met het leven en met de dood. Zingeving speelt hierbij een grote rol. In mijn hoofd spelen de vragen zich keer op keer af. Waarom leef ik? Wat doe ik ertoe? Waar voeg ik waarde toe aan een leven en in mijn eigen leven? Wat zou […]

, ,

Afscheid nemen is de rode draad

Het is elke keer weer een verrassing als ik samen met cameravrouw Iris op pad ga: wiens verhaal gaan we horen? Welke bijzondere ontmoeting ontstaat? Stichting Komma zorgt voor het op beeld vastleggen van levensverhalen van ongeneeslijk zieke ouders, voor hun kinderen voor later. Een prachtig initiatief waar ik me graag voor inzet. Geen enkel […]

, ,

Meer dan een cassettebandje

Ik zit in de auto richting het VU medisch centrum. Mijn broer Marc krijgt vandaag een chemokuur en ik heb bij de slager zijn favoriete broodjes gehaald. De laatste keer dat ik deze rit naar het ziekenhuis maakte was toen Marc mij vertelde dat hij ongeneeslijk ziek was en niet lang meer te leven had. […]

, ,

GEEN PUNT!

1970 Zij was 33 jaar. Na 2 jaar strijd en onmacht nam zij, veel te jong, afscheid van haar gezin, haar leven. Zij liet 4 kleine kinderen achter. Ik was 7 jaar. Mijn mooie, allerliefste mama, Haar lijf gevuld met kanker, haar hoofd vol met donkere wolken. Zij had geen ruimte en energie om wat […]

, ,

Michiel de Ruyter

Een vrouw en een man. Ze wonen in dezelfde straat. Een lange weg die vernoemd is naar een van Nederlands bekendste zeehelden: Michiel de Ruyter. Niet onomstreden, maar hoe dan ook de grootste admiraal van zijn tijd. De man en vrouw kennen elkaar niet, maar zijn beiden ongeneeslijk ziek. In de driejarige geschiedenis van Stichting […]

, ,

Framily

Het is 2 januari. De kerstdagen heb ik al etend en spelletjes spelend doorgebracht met familie, Oud & Nieuw feestend en proostend met vrienden. En twee dagen later bellen we aan bij een hospice in Naarden. “Goedemiddag! Wij zijn van Stichting Komma en komen voor Kim.” Het begin van 2024 is voor Kim en haar […]

, ,

Hoe uit verdriet iets moois kan ontstaan

Achtentwintig jaar. Verhalen, anekdotes, antwoorden, samen lachen, discussiëren, zaken in het midden laten, met elkaar meegroeien, ouder worden, steeds weer kijken door een nieuwe bril. Lang geleden werd mijn vader ernstig ziek. Hoop op beterschap was er niet. Ik viel in een gat zonder bodem: gitzwart en onvast. Als een soort Alice in Wonderland, met […]

, ,

Carend: Interview met Michel de Hond

Toen Michel de Hond een jaar oud was overleed zijn moeder. Hij heeft nog een cassettebandje waarop zij kort te horen is terwijl ze tegen Michel en zijn broer Marc spreekt. Hij had nog zo veel willen vragen aan zijn moeder op wie hij volgens mensen in zijn omgeving lijkt. Broer Marc de Hond overleed […]

, ,

Stroopwafels

We bellen aan. Ze doet de deur open, Stichting Komma, we worden verwacht. Ze vraagt wat we willen drinken. Een pak stroopwafels ligt op tafel. Terwijl we kennismaken en met elkaar praten wordt de camera opgesteld. We testen beeld en geluid. Ze gaat op haar fijnste plek zitten. De camera loopt, we gaan in gesprek. […]

,

Tachtig

Haar stem laat haar in de steek. Juist vandaag, de dag dat ze haar levensverhaal op beeld wil laten vastleggen voor haar zoon. Hij is vijf. Niet dat het echt nodig is, want ze wordt tachtig. Dat fluistert ze direct krachtig bij binnenkomst. Mocht iemand eraan twijfelen. Ze baalt enorm: ‘Als er één ding is […]