Hieronder vind je informatie over het ontstaan van Stichting Komma en maak je kennis met ons team, het bestuur en ambassadeur. Echter, wij staan er niet alleen voor. Dankzij onze partners en vrijwilligers is het mogelijk om zoveel Komma’s per maand te maken. We zijn deze geweldige mensen zeer dankbaar voor hun steun en toewijding.
Toen Jasmin de Hond in 1980 op 30-jarige leeftijd te horen kreeg dat ze zou komen te overlijden, liet zij aan haar twee jonge kinderen Marc (3) en Michel (1) een geluidsbandje na, op deze manier gaf ze haar kinderen een cadeau om haar aanwezigheid te kunnen blijven voelen. 40 jaar later herhaalde de geschiedenis zich voor haar oudste zoon Marc. Ook hij kreeg te horen dat hij zijn twee jonge kinderen Livia (3) en James (1) niet zou zien opgroeien. Marc en Michel bespraken wat ze van hun moeder gemist hadden en kwamen op het idee om het geluidsbandje van hun moeder een modernere twist te geven. Dit deed Marc op verschillende manieren, o.a. door zich op beeld te laten interviewen over zijn leven en kaarten te schrijven voor speciale gelegenheden.
Zo kreeg Marc de kans om voor Livia en James te proberen zijn gedachtes, herinneringen en aanwezigheid achter te laten op een manier die Marc en Michel hebben gemist van hun moeder. Dit bracht zijn broer Michel op het idee om ter nagedachtenis van Jasmin en Marc een stichting in het leven te roepen. “Er komt vaak al zo veel bij de primaire zorg van een ongeneeslijk zieke ouder kijken, dat het heel logisch is dat iets blijvends achterlaten voor de kinderen erbij inschiet. Precies daarmee helpt stichting ‘Komma’.”
Op zeer jonge leeftijd verloor ik mijn moeder Jasmin en later mijn broer Marc aan een ongeneeslijke ziekte. Toen Marc wist dat hij niet lang meer te leven had, bespraken we wat wij het meest missen van onze moeder. Ons antwoord was dat we geen eigen beeld van haar konden maken. Dit inspireerde ons om ervoor te zorgen dat Marc zijn eigen levensverhaal op camera kon vertellen voor zijn kinderen. Na de dood van mijn broer maakte ik het mijn missie om dit mogelijk te maken voor alle ouders die weten dat ze hun kinderen niet zullen zien opgroeien. Daarom heb ik Stichting Komma opgericht en ben ik als bestuurder dagelijks betrokken bij de organisatie.
Ik ben Daisy de Hond en eigenlijk al vanaf het ontstaan van deze mooie stichting zijdelings betrokken. Ik heb 2 kinderen en woon in Almere. Ik heb 13 jaar in de evenementenwereld gewerkt, en daardoor voldoende ervaring om binnen stichting Komma de planning rond te krijgen en events te organiseren.
Elke week ga ik op pad om de gesprekken met de ouders te voeren. Ik heb een natuurlijke nieuwsgierigheid naar de levensverhalen van mensen en wat hen beweegt. Deze karaktereigenschap komt me goed van pas als programmamaker binnen de televisiewereld en ook als interviewer bij Stichting Komma. Ik vind het zo bijzonder dat mensen in die paar uur dat wij bij hen thuis zijn, zich openstellen en hun levensverhaal op beeld durven vast te leggen voor hun kinderen.
Ik ben al langere tijd interviewer en lid van het belteam bij Stichting Komma. Zowel telefonisch, als ik voorlichting geef over de werkwijze, als in een persoonlijk contact, praat ik met mensen die ik niet ken. Maar als de film is gemaakt, als het verhaal van het leven is verteld, is er rust bij de ouder. En ben ik dankbaar dat ik mocht helpen bij het vastleggen ervan.
Het raakt me steeds weer dat ik het vertrouwen krijg om met iemand in gesprek te mogen gaan. Als ik wegga voel ik bij de ouder de opluchting en dankbaarheid dat we geweest zijn. Omdat het levensverhaal is gefilmd en dus nooit verloren zal gaan.
Mijn naam is Frederique, ik ben getrouwd en moeder van 3 kinderen. Toen mijn jongste naar de peuterspeelzaal ging ben ik bewust op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk dat zich richt op kwetsbare kinderen. Zo ben ik 13 jaar geleden begonnen bij een organisatie die zich inzet voor kinderen met een levensbedreigende ziekte.
Een paar jaar geleden voelde ik dat ik ruimte had om me ook elders in te zetten en toen ik via een oud collega over stichting Komma hoorde wist ik meteen, hier wil ik werken. Gelukkig was er een vacature in mijn regio en ben ik begonnen als interviewer. Inmiddels zit ik ook in ons belteam en ik ben trots en dankbaar dat ik onderdeel mag zijn van deze prachtige stichting. Het is een groot cadeau om zoiets waardevols te kunnen betekenen voor ouders en kinderen die op jonge leeftijd te maken krijgen met verlies.
Vrijwilligers
Voor Stichting Komma zijn vrijwilligers onmisbaar. Dankzij hun inzet is het mogelijk om voor alle ongeneeslijk zieke ouders die zich bij ons aanmelden kosteloos een Komma te maken
Ik ben de penningmeester van Stichting Komma. In de afgelopen jaren heb ik veel verschillende ondernemers, kunstenaars, sociale ondernemingen en grotere bedrijven geholpen met hun professionalisering. Betrokken sinds de oprichting van Stichting Komma, draag ik de stichting een warm hart toe en hoop ik op deze manier met mijn ervaring een verschil te maken voor mensen die het op dat moment echt nodig hebben.
Ik ben 45 jaar, getrouwd en moeder van een zoon van 15 en twee dochters van 12 en 6 jaar. Mijn moeder heeft haar eigen moeder op zeer jonge leeftijd verloren en geen enkele herinnering aan en beeldmateriaal van haar. Dat is voor haar altijd een groot gemis geweest. Nog even de stem kunnen horen of je ouder op beeld kunnen zien na overlijden zal iets van het gemis verzachten. Dat Stichting Komma het mogelijk maakt voor ongeneeslijk zieke ouders met kinderen in de leeftijd tot en met 18 jaar een prachtig portret voor hun kinderen achter te laten vind ik heel mooi. Ik ben dan ook blij dat ik vanuit mijn vak en opgedane ervaringen de afgelopen twintig jaar hier sinds januari 2023 als bestuurssecretaris een bijdrage aan mag leveren.
Als jongste van een hecht gezin ben ik opgegroeid met onvoorwaardelijke liefde. Mijn familie gaf me alle kansen en leerde me om te gaan met zowel geluk als tegenslagen. Hoewel je rationeel begrijpt wat het betekent om familie te verliezen, raakt het je pas echt diep wanneer je eigen vader of moeder overlijdt. Op dat moment besefte ik hoe waardevol betekenisvolle woorden, foto’s en herinneringen zijn, versterkt door het feit dat ik zelf ook vader ben.
Onlangs, tijdens het opschonen van mijn voicemail, realiseerde ik me hoe kostbaar het is om de stem van mijn vader nog te kunnen horen—hoe klein de boodschap ook is. Deze ervaring heeft mijn betrokkenheid bij Stichting Komma aangewakkerd. Het voelt ontzettend goed om mijn expertise op het snijvlak van marketing en commercie in te zetten om nog meer mensen te helpen verhalen en stemmen vast te leggen. Zo zorgen we er samen voor dat dierbare herinneringen blijven voortbestaan.
Als longarts in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen en mede-oprichter van het Zorgplatform Carend heb ik gemerkt dat palliatieve zorg niet of nauwelijks aandacht kreeg, dat we nauwelijks écht het gesprek voerden over de dood en de weg daarnaar toe, waardoor deze weg veel hobbeliger werd dan nodig is. Ik heb de levensmissie om hier verandering in te brengen. Het vastleggen van herinneringen voor je kinderen kent in mijn ogen een zeer hoge existentiële waarde. Ik denk dat ik op geen enkele manier de waarde hiervan echt kan uitdrukken. Afscheid nemen is niet iemand loslaten, maar iemand anders leren vasthouden. Als je jong bent, kunnen de herinneringen misschien vervagen. Door het visueel vastleggen van een van de belangrijkste mensen in je leven zal hij of zij naast een plek in je hart, ook daadwerkelijk met je kunnen blijven praten. Ik begrijp heel goed dat hierdoor van een punt in het leven een komma gemaakt wordt. De intense waarde daarvan is niet in te voelen, noch uit te drukken. Als ambassadeur hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen aan Stichting Komma, omdat hun missie en mijn eigen veel raak vlakken heeft.
Transistorstraat 151
1322 CN Almere
NL15RABO0163192197
NL39INGB0007712273
Kvk 80637922
RSIN 861744986
Blijf op de hoogte
Copyright © 2026 Stichting Komma | Alle rechten voorbehouden
